Mark van Rijen: Voorzitter/ communicatie

Ik zit in een piepklein restaurant. Het is het WK voetbal van 2002 en ik ben in Zuid-Korea. Aan het tafeltje schuin tegenover me zit een oude man. Het lijkt alsof ik in een film terecht ben gekomen. De man heeft slechts een half hoofd. Indringend kijkt hij me aan. Ik vind hem een wereldwonder. De kok komt uit de keuken en vertelt me het levensverhaal van de trouwe gast. Gevochten in de Koreaanse oorlog van 1950. Getroffen door een granaatscherf. Half hoofd weg.

Het tv-scherm in het restaurant vertoont een herhaling. Het Zuid-Korea van Guus Hiddink wint sensationeel van Spanje. Uit het ene oog van de oude man rolt een traan. De kok zegt: dit is heel bijzonder. Nooit heb ik de man zien huilen van verdriet. Nooit van de pijn. Of frustratie. Zelfmedelijden. En nu huilt hij van trots en geluk.

Toen Clasien me in de zomer van 2008 in de ogen keek en vroeg of ik alsjeblieft mee wilde doen met De Gouwe Gift, kon ik geen nee zeggen. Ik kende haar levensverhaal. Haar doorzettingsvermogen. Kracht. Ik voelde de rilling die ik ook voelde in het restaurant in Korea. Sindsdien zijn we aan de slag gegaan met een mooie groep mensen. Niemand kon nee zeggen tegen de ogen van Clasien.

De dag van De Gouwe Gift op 20 juni 2009 moet een bijzondere dag worden. Een WK voetbal in Dongen. Een druk bezocht evenement. Met veel impact. Een dag van saamhorigheid. Een dag van kracht. Doe mee met de activiteiten of kom gezellig kijken, luisteren, genieten van de muziek. Doe een donatie. Steun De Gouw Gift. Steun de strijd tegen borstkanker. Help mee met het mogelijk maken van extra onderzoek. De tegenstander is taai, maar deze wedstrijd moeten we met zijn allen winnen.

Oh ja, mijn naam is Mark.