Chirurg Ron van Doorn van het TweeSteden ziekenhuis (Tilburg / Waalwijk) vindt het erg belangrijk dat er initiatieven zijn zoals De Gouwe Gift.

Onlangs had hij een overleg met de organisatie over onder meer zijn medewerking aan de Informatiemarkt op 20 juni 2009. Zijn reactie: ,,De Gouwe Gift is een positieve manier om met borstkanker om te gaan.''

‘Ik ben de dokter van Clasien'

Dit is mijn naam.

,,Mijn naam is Ron van Doorn.''

Dit is mijn functie bij het TweeSteden ziekenhuis.

,,Ik ben algemeen chirurg. Mijn belangrijkste aandachtgebied is ongevallen. Ik ben ook de dokter van Clasien, ook al ben ik sinds twee jaar niet meer direct betrokken bij de behandeling van nieuwe patiënten met borstkanker. Wel behandel ik de vrouwen die ooit bij me waren, tenzij ze zelf anders willen. Dat ik Clasien nog steeds bijsta heeft voor een groot deel te maken met de onderlinge vertrouwensband die we in de loop der tijd hebben opgebouwd. Ook toen er ernstige gezondheidsproblemen waren met haar zoon Reno heb ik Clasien en haar gezin bijgestaan, met name in de voorbereiding op de zware hartoperatie.''

Waarom ik heb gekozen voor dit vak.

,,Het was voor mij een roeping om dokter te worden. Tropengeneeskunde gaan doen en dan in de tropen gaan werken om de mensen daar beter te maken. Mijn vrouw vond dat niet zo een strak plan, ik vond mijn vrouw aardiger dan de tropen, dus zijn we hier gebleven. Het tweede leukste vond ik chirurgie. Een ander woord voor chirurgie is heelkunde. Je kunt op een directe manier iets voor mensen doen. Bij borstkanker blijft de belangrijkste handeling opereren. Het mooiste voor mij om te doen is mensen door een operatie een verbetering van leven te geven en ze een eind verder te helpen.''

Zo ben ik betrokken geraakt bij de strijd tegen borstkanker.

,,De eerste keer dat ik met borstkanker te maken had, was in de college-banken. Vervolgens 20 jaar terug, als arts-assistent. Dan ga je mensen opereren, maar je bent niet helemaal verantwoordelijk voor de behandeling. 9 jaar geleden ben ik in Tilburg begonnen als chirurg. Dan ben je wel hoofdverantwoordelijk voor het hele proces: je helpt patiënten van begin tot eind. Mijn strijd tegen borstkanker is dus steeds intensiever geworden. Van een afstand is het steeds dichterbij gekomen en persoonlijker geworden. Zoals met Clasien. Met haar gaat het gelukkig goed. Als het mis was gegaan, was ik er zeker persoonlijk door geraakt. Dat heb je met een aantal patiënten. Je raakt betrokken, lief en leed komen dan dichtbij.''

Dit is het verschil tussen vroeger en nu.

,,Vroeger was de aanpak van borstkanker plat gezegd: ‘snij alles eruit en klaar is Kees' . Tegenwoordig ligt dat veel genuanceerder. De behandeling is veel meer systemischer, meer samenwerking van disciplines. Het is niet meer alleen snijden, maar ook chemotherapie, hormonale behandeling en radiotherapie. Er vindt steeds meer uitsplitsing plaats. Voor iedere vrouw een andere behandeling, het is veel individueler geworden.''

Dit is de nabije toekomst.

,,In het TweeSteden komt een nieuwe operatiekamer (OK) die de mogelijkheid biedt tot radiotherapie (bestralen) tijdens de operatie. Ook voor borstkanker. Deze OK wordt nu gebouwd en zal over een jaar klaar zijn.

Nu is het zo dat van de 10 vrouwen, in verschillende leeftijdscategorieën, er zeven verschillend worden behandeld. Die ontwikkeling zal in de toekomst alleen nog verder doorgaan, totdat iedereen anders wordt behandeld. Dat betekent dat diagnostiek vooraf steeds belangrijker wordt. Dat betekent ook dat de therapie steeds ingewikkelder wordt, vandaar dat we bij het TweeSteden zijn gaan specialiseren. Vroeger was het: je hebt borstkanker, klaar, je weet wat er gaat gebeuren. Nu krijgt de ene eerst bestraling, de ander eerst chemo. De noviteit voor de nabije toekomst in TweeSteden zal zijn bestralen tijdens de operatie. Als dat voldoende blijkt te zijn, scheelt dat een vrouw 6 weken lang elke dag bestraling waar je dan niet meer naar toe hoeft te gaan. Dat is fysiek een voordeel, maar natuurlijk ook geestelijk.''

Dit betekent borstkanker voor mij.

,,Een veel voorkomende kwaadaardige aandoening die goed behandelbaar is. Vroeger was borstkanker gelijk aan doodgaan. Dat is niet meer zo. Dat 1 op de 8 vrouwen in Nederland te maken krijgt met borstkanker is veel, heel veel. Dat gaat niet snel veranderen, wel dat er daarvan meer en langer goed kunnen leven.''

Dit vind ik van de Gouwe Gift.

,,Een heel goede actie. Hoe meer mensen er mee bezig zijn, hoe beter het is. De combinatie kanker en motorrijders wordt niet zo vaak gemaakt. Het is goed dat er een motortocht in het programma van De Gouwe Gift is opgenomen, maar ook een fietstocht, een informatiemarkt, muziek, optredens en activiteiten voor kinderen. Borstkanker grijpt in op alles en iedereen. Met positivisme en samenwerking kom je het verst. Dat zie je allemaal mooi terug bij de Dag van De Gouwe Gift.''

Dit vind ik van Clasien van Dongen, initiatiefneemster van De Gouwe Gift.

,,Toen Clasien borstkanker kreeg en werd geconfronteerd met de ernstige gevolgen, was het voor haar extra vervelend dat ze als kasteleinsvrouw een bekende Dongenaar was. Dat nadeel kan ze nu ombouwen in een voordeel. Voor haar proces van herstel en verwerking is De Gouwe Gift een heel goede actie. Ik heb bewondering voor haar dat ze dit, samen met John, heeft opgepakt en organiseert. Ik weet hoe Clasien heeft geworsteld. Met de ziekte, met negatieve gedachten. Nu heeft ze een groot aantal stappen gezet. De Gouwe Gift is voor haar een positieve manier om met haar ziekte om te gaan. Stap voor stap kan Clasien alles steeds beter een plek geven. Maar de onrust blijft dichtbij. Als Clasien bij de pedicure is geweest en ze wordt gewezen op een plekje dat ze nog niet heeft gezien, dan sms't ze me. Ik woon ook in Dongen en dan ga ik 's avonds even naar haar kijken. Wat dat betreft heeft ze echt een VIP-behandeling.''

Dit vind ik het moeilijkste van mijn vak.

,,Dat je niet iedereen kunt helpen. Dat is echt jammer. Moeilijk aan mijn vak vind ik ook als er iets mis gaat. Complicaties, daar kan ik niet goed tegen. Daar slaap ik weleens slecht van. Het gaat om leven en dood. Dan is het heel vervelend als je de hoop van de patiënt niet waar kunt maken, als je moet zeggen: ik kan u niet beter maken. Als ik chirurgtechnisch niets meer voor iemand kan doen, dan kan ik nog wel tot steun zijn. Ik wil er zo veel en zo lang mogelijk zijn voor mensen. Dan jank ik maar mee.''

Dit vind ik het mooiste van mijn vak.

,,Dat je iets positiefs voor mensen kunt betekenen. Dat kan een spectaculaire genezing zijn, maar kan ook in kleine dingen zitten. Vandaag kwam er een jongetje bij me die ik eerder behandeld had voor een breuk in zijn knie. Nu moest ik de twee schroeven eruit halen. Ik ben een beetje een vreemde dokter. Kinderen vind ik erg leuk, dan wil ik graag de spanning die een doktersbezoek met zich meebrengt verminderen. Ik kom dan vaak wat uitgelaten binnen en doe een beetje maf. Bij deze jongen kreeg ik, voor het derde bezoek op de poli, een briefje van zijn moeder. Daarop stond: ‘Hij is autistisch, hij kan je grappen niet zo goed plaatsen, kun je iets rustiger met hem doen?' Dat heb ik vervolgens gedaan. Ik heb hem wel veel aandacht gegeven. Ik ga bijvoorbeeld meestal op het bed bij de patiënt zitten, geef het kind een aai over de bol, ook bij hem, maar dan wel wat terughoudender. De moeder zei op de uitslaapkamer: ‘Het is zo grappig, hij wordt zo rustig van jou.' Dat vind ik mooi, als je zo een patiënt voor je gewonnen hebt.

Dit is wat iedereen zou moeten weten over het TweeSteden ziekenhuis en borstkanker.

,,U wordt er goed geholpen. De route is nu: eerst naar het spreekuur op de mamma-poli. Daar stelt de verpleegkundige vragen en voert samen met u het eerste gesprek. De verpleegkundige heeft immers meer tijd dan de chirurg. Vervolgens komt u bij de chirurg, en afhankelijk van wat er moet gebeuren wordt er voor u een persoonlijk plan opgesteld. De chirurg en de mamma-verpleegkundige staan voor u klaar en willen al uw vragen beantwoorden'

Er komt een vrouw bij de dokter (het boek van Kluun). Wel of niet lezen?

(gelach) ,,Ik heb zijn boeken met veel plezier gelezen. Zijn zus werkt bij ons in het ziekenhuis, zijn moeder heb ik als patiënt gehad. Het is niet een boek om iets over borstkanker te weten te komen. Het is een leuk boek, fantastisch geschreven als je niet te preuts bent. Maar om informatie over borstkanker en de verwerking ervan te krijgen zijn er meerdere betere boeken voorhanden, bv ‘de stem van hun lichaam' van Marlies Bosch. Zelf een patiënte die vele ervaringen van patiënten en dokters heeft opgeschreven. Of Borstbeelden van Ingeborg Mares, een chirurg die met name verhaalt over de lichamelijke beleving.”

Deze vraag wordt mij vaak gesteld.

,, Ga ik nu dood? Ik geef daar een heel plastisch, maar ontwijkend, antwoord op, zo'n antwoord waaruit mensen kunnen concluderen dat ik het ook niet weet. Bijvoorbeeld: ja, over 60 jaar ben jij wel dood (zou anders 130 jaar oud zijn). Geneest u mij? Ik opereer mensen met kwaadaardigheden om de kanker geheel te verwijderen of om de negatieve gevolgen van kanker voor te blijven. Dat kan helemaal lukken, maar dat weet je pas achteraf; als ze na …. jaar nog steeds gezond in leven zijn. En zelfs dan kan kanker een jaar later alsnog de kop opsteken. Oftewel ik kan geen ‘totale'genezing bieden, daarom blijf ik mensen een stuk onzekerheid meegeven, in die onzekerheid wil ik ze wel graag blijven steunen.''

Op 20 juni 2009, de dag van De Gouwe Gift, sta ik op de Informatiemarkt.

,,Ja, mensen die vragen hebben, kunnen die dan aan mij stellen. Ik heb eigenlijk een weekeind met de Kiwanis (een serviceclub ten behoeve van kinderen) en ook nog een BBQ met de buurtvereniging. Maar ik geloof nooit dat Clasien daarmee akkoord gaat…''